นานๆเอางานที่ทำไม่ได้ดังใจมาลองแก้นู่นแก้นี่ดู
ถึงได้รู้คับว่าข้อเสียของเรานี่มันอื้อไปหมด ทำยังดีเนี่ย...นอกจากวาดไปเรื่อยๆ หรอ...เหมือนคนไร้สติ+ไร้สตังค์เข้าไปทุกวันๆ

มีความรู้สึกว่าไม่อยากให้ใครดูเพราะอาย...ความจริง เพราะไม่กล้าเผชิญความจริงหรือเปล่า(คิดเล่นๆ)

ไปเจองานคนอื่นเก่งๆแล้วท้อ...กลับมาบ้านเดินไม่เป็น(ท้อแท้) ความจริง แค่หวั่นไหวในความสามารถของตัวเอง...สู้สิ ไม่ตายหรอก

และความจริง คือ อยากตะโกนชี้หน้าพวกต้นท้อที่สูงๆว่า ซักวัน เมล็ดท้ออย่างชั้นจะสูงขึ้นไปให้ดูเฟร้ยยยย

จบข่าว...อัพเดทแล้วนะ (-^-)