2007/May/01

มีความคิดที่ว่า เมื่อเป้าหมายในชีวิตเปลี่ยนไป
สันดาน..หรือตัวตนของเรานั้นก็สามารถเปลี่ยนมันได้โดยที่เราไม่ต้องฝืน
แม้จะไม่ทันทีแต่ก็เพียงพอที่จะพลิกชะตาชีวิต..

ของคนคนหนึ่ง..และหนึ่งในจำนวนนั้นก็มีผมรวมอยู่ด้วย
การวาดรูป..ผมชอบถ้ามันได้แสดงออกถึงตัวตน ถึงหัวจิตหัวใจของเรา
แต่เมื่อไรที่ถูกบีบบังคับให้อยู่ในกรอบของกลุ่มคนบางกลุ่ม..
อิสระนั้นหายไป แม้จะบังคบให้เราทำในสิ่งที่เราชอบแต่หากว่าไม่มีอิสระ
ก็สู้นอนตายมั้นตรงนั้นดีกว่า..
ยอมตายดีกว่า ต้องทำตามคำสั่งของคนที่ไม่เข้าใจในสิ่งที่เราทำเลย

ช่วงนี้บ่นมากขึ้น.. บั่นทอนสุขภาพคนอ่านอีกแล้ว
รูปก็ไม่วาดเพิ่มเลย(โทษทีนะมันเซ็งจิต)
โฮมเพจก็ไม่เคยอัพ(นานแล้ว..)
คำตอบสั้นๆของอาการนี้คือ อาการเหงาใจนั่นเอง(หมอมั่วบอกมา)
เซ็งหนักเข้าไปใหญ่..

Comment

Comment:

Tweet


เฮ้ ยู กะลังจัยปัยกะสายลมหยอ มีปังหากะคงแก่อะดิ มีวิธีแนะนำสนใจปะ ออนมาคุยดิ
#5 by bechong At 2008-04-10 16:33,
คนเรา . . . อย่าพยายามกักเก็บน้ำตา
ถ้ารู้ว่า . . .มันเกินจะกั้นไว้ได้
ไม่มีใครเกิดมา แล้วไม่เคยร้องไห้
แม้กระทั้ง . . . วันแรกที่ลืมตาดูโลก
ก็ต่างร้องไห้ด้วยกันทั้งนั้น . . .
#4 by bechong At 2007-06-06 14:52,
บล็อกนี้อกหักตลอดกาล
#3 by nuut At 2007-05-09 20:21,
การยอมละทิ้งหนทางเพื่อให้คนอื่นยอมรับ

ก็เหมือนการยอมรับว่าสิ่งที่เราคิดและรู้สึกเป็นสิ่งที่ผิด

และสุดท้ายมันก็จะไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ

สู้ๆครับ
#2 by Thatwednesday At 2007-05-02 17:28,

MESAA Vakin :Colorpencil
View full profile